Spring naar inhoud

Heilige Laurentius van Rome: De voorkeursoptie voor de armen

21 november 2026

De in Spanje geboren Laurentius leefde van ±225 tot ±258. Hij was een van de zeven diakens van paus Sixtus II. In die rol was hij de beheerder van het geld en ondersteunde daarmee de behoeftigen. Toen Sixtus gevangen genomen werd om onthoofd te worden, gaf hij Laurentius opdracht te vluchten om voor de schatten van de Kerk te zorgen. Snel daarna werd ook Laurentius opgepakt en moest hij de schatten van de Kerk naar de keizer brengen. Hij verkocht echter de heilige vaten en verdeelde de opbrengst ervan onder de armen. Na twee dagen kwam hij terug met alle armen en invaliden aan wie hij het geld van de Kerk had gegeven. De keizer kreeg te horen: “Dit zijn de schatten van de Kerk.” Daarna werd Laurentius levend geroosterd. Laurentius is de patroon van het bisdom Rotterdam, dat dit jaar 70 jaar bestaat. In dat kader is er dit jaar speciale aandacht voor onze patroonheilige.

“Dit zijn de schatten van de Kerk”. Deze uitspraak herinnert ons eraan dat de Kerk de zorg voor de armen nooit mag verwaarlozen. Zij geeft uitdrukking aan de voorkeursoptie voor de armen. Paus Leo XIV schrijft in ‘Dilexi te’: “De voorkeursoptie voor de armen, de liefde van de Kerk voor hen…, is essentieel voor de Kerk en maakt deel uit van haar constante traditie, en motiveert haar aandacht te besteden aan een wereld waarin, ondanks de technisch-economische vooruitgang, de armoede gigantische vormen aan dreigt te nemen.” (DT 110) Eerder schreef paus Johannes Paulus II: “God heeft de aarde aan de hele mensheid gegeven om alle leden in hun levensonderhoud te voorzien zonder iemand uit te sluiten of te bevoorrechten.” (CA 31) Paus Franciscus voegde daaraan toe: “dat de christelijke traditie nooit het absolute en onaantastbare recht op privé-eigendom heeft erkend en dat ze de sociale functie van elke vorm van privébezit altijd heeft benadrukt. Het principe van het gemeenschappelijke gebruik van de geschapen goederen is het eerste principe van de gehele sociaal-ethische orde. Het is een natuurlijk, oorspronkelijk en prioritair recht. (…) Het recht op privé-eigendom kan alleen beschouwd worden als een secundair natuurlijk recht dat afgeleid is van het beginsel van de universele bestemming van de geschapen goederen.” (FT 120) De kerkvader Johannes Chrysostomos (±347‑407) vatte het zo samen: “Je eigen goederen niet delen met de armen, is hen bestelen en het leven ontnemen. De goederen die we bezitten zijn niet van ons, maar van hen.” Of in de woorden van paus Gregorius de Grote (±540-604): “Als we de armen geven wat ze nodig hebben, geven we niet zozeer iets van onszelf, maar geven we hen terug wat van hen is.”

Artikel in de Weekbrug van de Hartebrugkerk 22-11-2026

Geef een reactie

Geef een reactie