Skip to content

Liefde en gemeenschap; Joh 16,12-15

22 mei 2016

Vandaag vieren we het feest van de heilige Drieëenheid: één God in drie personen: Vader, Zoon en heilige Geest. Het is waarschijnlijk het moeilijkst te doorgronden mysterie van ons geloof. Drie personen en toch één God. En bovendien is een van die drie personen ook nog eens mens geworden. Begrijpt u het? Ik niet, maar het gaat ook niet over begrijpen.

Er is maar één mens die ons kan met zekerheid zeggen wie God is, die weet hoe Hij eruit ziet, wat Hij wel en niet is. Alleen Jezus Christus kan dat. Hij kent God. Hij is God. In Hem is God mens geworden om zich aan ons te openbaren. We horen Jezus inderdaad vaak en uitvoerig over God spreken. Maar Hij doet dat niet in de vorm van theologische betogen. Hij spreekt in beelden over God. Hij vertelt ons parabels en gelijkenissen. Hij verwoordt hoe wij God in ons eigen leven kunnen ervaren.

De kern van de boodschap die Jezus ons brengt is dat God liefde is. God is liefde: dat is de centrale boodschap van zijn evangelie. Liefde kun je niet in je eentje zijn. Ik kan niet zeggen: ik ben liefde. Wel kan ik zeggen: ik houd van mijn vrouw. Liefde bestaat alleen wanneer er een relatie is. Als we dus zeggen: God is liefde, zeggen we ook God is relatie in zichzelf. God is liefde en gemeenschap in zichzelf. De Vader, de Zoon en de heilige Geest houden van elkaar en zij zijn innig met elkaar verbonden. Jezus vertelt ons voortdurend over de liefde tussen Hem en de Vader. Hij vertelt ons over de intense verbondenheid die er in God is.

Vandaag horen we Jezus zeggen: “Nog veel heb Ik u te zeggen, maar gij kunt het nu nog niet dragen.” Het is teveel en te lastig voor ons om het mysterie werkelijk te doorgronden. We hoeven het ook niet te begrijpen. We zullen het in ons leven moeten ervaren. Daarom stuurt Jezus ons de heilige Geest, de Helper. De Geest van waarheid zal ons de waarheid laten ervaren. We kennen allemaal dat soort momenten van openbaring. Het zijn de momenten waarop alles op zijn plaats valt, momenten waarop we echt gelukkig zijn. Het zijn de momenten waarop we even helemaal met onszelf samenvallen en ons innig verbonden weten met de mensen om ons heen.

Vijftig jaar geleden was er het Tweede Vaticaanse Concilie: de grote vergadering van de Kerk waar alle bisschoppen van heel de wereld. Zij zochten opnieuw naar de betekenis van de boodschap van Jezus, naar de betekenis van de woorden: God is liefde. De bisschoppen kwamen met twee zaken waarmee de liefde in de wereld werkelijkheid kan worden: dienstbaar zijn en gemeenschap vormen. De hele Kerk wil dienstbaar zijn aan alle mensen. Zij voelt zich ten diepste met iedereen verbonden, met de gehele mensheid.

Vandaag ben ik hier voor het eerst in uw midden. Als diaken mag ik deel uitmaken van uw lokale gemeenschap. De dienstbaarheid van de Kerk krijgt mede gestalte in het diaconaat, in het gewijde ambt van de diaken. Maar de diaken is niet de enige die de opdracht heeft vanuit en namens de Kerk dienstbaar te zijn. Het is de opdracht van de gehele Kerk om dienstbaar te zijn aan de mensheid en het is de roeping van iedere christen om dienstbaar te zijn aan de medemens. Het is de taak van de diaken de dienstbaarheid van Kerk te bevorderen. Hij doet dit door zelf dienstbaar te zijn en met woorden en daden ook anderen te motiveren tot dienstbaarheid. De dienst van de diaken kent drie aspecten: de dienst van de tafel, de dienst van het woord en de dienst van de liefdewerken. De dienst van de liefdewerken is de meest bekende.

Als we over diaconie of caritas spreken, hebben we het over deze dienst. Het gaat om het lenigen van concrete menselijke noden. Denk aan de zeven werken van barmhartigheid: hongerigen voeden, dorstigen laven, naakten kleden, vreemdelingen herbergen, zieken en gevangen bezoeken en tenslotte doden begraven. De dienst van het woord wordt het meest concreet binnen de liturgie. Het is de taak van de diaken het Evangelie te lezen. En hij kan zoals vandaag de preek verzorgen. Maar er zijn natuurlijk nog veel meer mogelijkheden om de Blijde Boodschap van Jezus Christus te verkondigen. De diaken treedt met woord en daad naar buiten. Hij gaat vanuit de Kerk de maatschappij in, legt daar contacten, ziet wat daar leeft en brengt dat terug de Kerk in. Hij brengt de noden van de samenleving ter sprake binnen de Kerk. Tenslotte de dienst van de tafel. Het is de taak van de diaken de priester tijdens de Eucharistieviering te assisteren. Dit is een liturgische functie. Het heeft een symboolwerking. De dienstbaarheid van de diaken in de liturgie staat symbool voor het handelen van de Kerk naar buiten.

Jezus heeft gezegd: “De Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen.” (Mc 10,45). De diaken mag de dienstbaarheid van Jezus in de Kerk en in de wereld zichtbaar maken en aan de orde stellen. Hij mag Christus Dienaar binnen en buiten de Kerk present stellen. De diaken mag ook werken aan de gemeenschap, aan een gemeenschap van solidariteit en verbondenheid, aan het komen tot een eenheid in verscheidenheid. Hij probeert mensen over grenzen heen bij elkaar te brengen. Ik hoop van harte dat met uw medewerking hier te kunnen doen. Vragen wij de heilige Geest ons allen daarbij te helpen. Heilige Geest, die ons liefde, dienstbaarheid en gemeenschap geeft. Amen.

Advertenties

From → Preken

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s