Skip to content

Eenheid in verscheidenheid; Js 8,23b-9,3; 1 Kor 1,10-13; Mt 4,12-23

26 januari 2014

Paulus roept de christenen van Korinthe op: “Laat er geen verdeeldheid onder u zijn: weest volkomen één van zin en één van gevoelen.” Eenheid en eensgezindheid dat willen we allemaal wel. Er zijn weinig mensen die plezier hebben in verdeeldheid. Maar ondanks dat ervaren wij voortdurend de verdeeldheid in deze wereld en lijden wij ook onder de verdeeldheid binnen het christendom.

Paulus geeft als reden van de verdeeldheid dat ieder zijn eigen leus heeft: “Ik ben van Paulus.” “Ik van Apollos.” “Ik van Kefas.” “Ik van Christus.” Ieder heeft blijkbaar zijn eigen waarheid. Dat maakt het leven niet eenvoudig en zeker niet als je vindt dat je iets met elkaar te maken hebt, als niet onverschillig bent ten opzichte van elkaar. Het hebben van een eigen waarheid is een vorm van zelfgenoegzaamheid. Je luistert niet meer naar de ander. De ander moet maar naar jou luisteren. Want jij hebt het gelijk aan je kant en er gaat niets boven de waarheid. De waarheid is geen bezit. Je hebt de waarheid niet. Je kunt de waarheid spreken; althans je kunt een poging doen de waarheid te verwoorden, maar daarmee wordt de waarheid niet je eigendom.

In het Evangelie wordt Jezus vergeleken met een groot licht. Eerder schreef Jesaja over dit grote licht: “Het volk dat in het donker wandelt, ziet een groot licht; een licht straalt over hen die wonen in het land van doodse duisternis.” Jezus Christus is onze waarheid. Hij is het grote licht. Zoals het licht van buiten komt, zoals het licht ons beschijnt, zo is het ook met de waarheid. Je staat in het licht van de waarheid, in het licht van het Evangelie. De waarheid verlicht je en jij weerkaatst het. Maar de weerkaatsing is niet volkomen gelijk aan de bron. Als er wit licht op een rode spiegel valt, wordt er alleen rood licht weerkaatst. Als wij proberen de waarheid te spreken, is deze altijd beïnvloed door onszelf en zo verminken wij de waarheid. Dat is eigen aan onze menselijke onvolmaaktheid. Daarom is het zo belangrijk met elkaar in gesprek te zijn en naar elkaar te luisteren. We hebben elkaar nodig om elkaar aan te vullen en te corrigeren. Alleen samen kunnen wij een redelijk beeld van de waarheid krijgen.

In zijn brief ‘De vreugde van het Evangelie’ stelt paus Franciscus dat de dialoog belangrijk is: de oecumenische dialoog met andere christenen, de interreligieuze dialoog met aanhangers van andere godsdiensten en de dialoog met de seculiere wereld. Wij hebben elkaar nodig om tot vrede en eenheid in de wereld te komen. De paus geeft ook aan hoe het geloof in de verschillende culturen op verschillende manieren vorm wordt gegeven. Ook hierin hebben we elkaar nodig. Je kunt niet zeggen dat de West-Europese manier van geloven de enige juiste is. Je kunt al helemaal niet zeggen dat wij Nederlanders altijd gelijk hebben. Wij mogen blij zijn dat we deel uitmaken van een wereldkerk en daardoor horen hoe het christendom binnen andere culturen gestalte krijgt. Zo ontvangen wij een veel completer idee van de waarheid dan wanneer we haar alleen maar vanuit onze eigen positie zouden kunnen zien.

De paus noemt de verdeeldheid van de christenen een schande. Dat treft ook ons. Het gaat ieder van ons aan. Wij allen kunnen onze bijdrage aan de eenheid leveren door met de anderen in gesprek te gaan en respectvol naar elkaar te luisteren. De schande zit niet in het hebben van verschillende interpretaties. De schande zit in het elkaar verketteren en het niet naar elkaar luisteren. Daardoor wordt de eenheid die van Christus uitgaat gebroken. Het is aan kerkleiders en theologen om verschillen in interpretaties op te helderen en om tot overeenstemming te komen. Ondertussen kunnen wij met elkaar in gesprek zijn en elkaars taal leren verstaan. Wij kunnen op die manier zelf bijdragen tot het wegnemen van de gebrokenheid en komen tot een eenheid in verscheidenheid.

Met verscheidenheid is niets mis. De schepping is een en al verscheidenheid. Daarvan sprak God dat het goed was. Als man en vrouw schiep Hij de mens naar zijn gelijkenis. Stel je eens voor dat je partner, je man of je vrouw geheel gelijk zou zijn aan jou? Wat had elkaar dan te vertellen? Wat had elkaar dan te geven? Was er dan sprake van liefde? Was dan sprake van eenheid? Man en vrouw samen zijn een toonbeeld van eenheid in verscheidenheid. En die eenheid in verscheidenheid lijkt op God. En hiervan sprak Hij dat het goed was. Laten we blijven bidden voor eenheid in de verscheidenheid. Laten we bidden voor vrede en eenheid in de wereld. Laten wij zoals de leerlingen Christus navolgen, Hem volgen die onze waarheid is, ieder op zijn eigen wijze en in verbondenheid met elkaar. Amen.

Advertenties

From → Preken

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s