Keuzes maken; Joz 24,1-2a.15-17.18b; Ef 5,21-32; Joh 6,60-69

De afgelopen decennia hebben velen de Kerk de rug toegekeerd. Zij vonden daar niet wat ze zochten of misschien zochten ze überhaupt niet. Ook hebben misstanden in de Kerk dit proces versneld. Ook Jozua had met dergelijke mensen te maken. “Als gij de Heer niet wilt dienen, kies dan nu wie gij wel dienen wilt.” Jozua noemt een aantal alternatieve goden. Ook tegenwoordig is er volop keuze. We kunnen kiezen voor een sterke leider, voor de waarheid van de wetenschap, voor piekervaringen, extases en materiële welvaart. We kunnen ervoor kiezen uitsluitend ons eigen belang na te jagen.

Ook de woorden van Jezus vallen niet in goede aarde. Veel van zijn leerlingen zeiden: “Deze taal stuit iemand tegen de borst.” Velen trokken zich terug en Jezus vraagt aan de twaalf: “Wilt ook gij soms weggaan?” Mensen horen graag bij een groep, een groep die groot is en die aanzien heeft, een groep waarvoor je niet hoeft te schamen en een lidmaatschap dat je niet hoeft te verdedigen. Daarvoor moet echter niet bij Jezus zijn. Dat was toen het geval. Dat is in onze tijd weer aan de orde. Wat zoek je in die Kerk? Wat moet je met die God? Wat moet je met een Kerk waar misstanden zijn en moet je met een God die allerlei geweld en misstanden laat bestaan?

Zijn wij op zoek naar een volmaakte wereld? Zoeken wij een God die alle problemen oplost? Of aanvaarden we een schepping die ook natuurrampen kent? Aanvaarden we een gemeenschap met mensen, die fouten maken en niet zonder zonde zijn? Aanvaarden we bovendien dat ook wijzelf niet volmaakt zijn en de nodige tekortkomingen hebben? Zoeken we in een dergelijke wereld het goede, het ware en het schone? Zijn we in een dergelijke wereld op zoek naar liefde? Dan heeft Jezus wel een boodschap voor ons. Dan kunnen ook wij zeggen: “Uw woorden zijn woorden van eeuwig leven en wij geloven en weten dat Gij de Heilige Gods zijt.”

Vanuit een dergelijke houding kunnen we een bijdrage leveren aan een betere wereld. Afgelopen weken heb we met een groep parochianen teksten van Etty Hillesum gelezen. Wij volgden haar op haar spirituele weg. Een citaat: “Ik zal je helpen God, dat je het niet in mij begeeft, maar ik kan van te voren nergens voor in staan. Maar dit éne wordt me steeds duidelijker: dat jij ons niet kunt helpen, maar dat wij jou moeten helpen en door dat laatste helpen wij onszelf.” We vinden God niet in het succes en in de overwinning. We vinden God in het zwakke en in het lijden. We vinden God in de barmhartigheid en in de liefde voor elkaar. Dat is de weg die Jezus ons leert en ons voorgaat.

Dan nog de woorden van Paulus: “Zo moet de vrouw háár man in alles onderdanig zijn.” Paulus is geen politicus, geen maatschappijhervormer. Hij moet Gods liefde voor alle mensen verkondigen. De bestaande maatschappelijke situatie is voor hem een gegeven. Die situatie wordt door hem wel naar een hoger plan gebracht. In de tijd van Paulus waren vrouwen ondergeschikt aan hun mannen, vrouwen, kinderen en slaven waren het eigendom van de man en daarmee waren zij afhankelijk van de willekeur van de man. Binnen deze situatie benadrukt Paulus het gebod van de liefde: de liefde als het leidend beginsel om alles anders te doen. Onderdanig zijn aan elkaar is de opdracht voor iedere christen. Onderdanig zijn is een vorm van liefdevolle dienstbaarheid naar elkaar. Dat geldt dus ook voor vrouwen.

De boodschap die Paulus voor mannen heeft, is veel indringender. Zij moeten hun vrouw liefhebben. De vrouw is dus geen speeltje of sloofje. Zij is er niet louter voor het genot en het gemak van de man. Voor Paulus is de liefde het leidende beginsel. Dat geldt zowel voor vrouwen als voor mannen. Liefde kan er alleen bestaan tussen mensen die elkaar als gelijkwaardig beschouwen. Paulus stelt dat allen aan elkaar gelijkwaardig zijn: Joden en Grieken, mannen en vrouwen. In onze tijd, waarin alle mensen aan elkaar gelijkwaardig zijn, geldt alles wat Paulus schrijft, zowel voor vrouwen als voor mannen. Amen.

Meer over deze woorden van Paulus vindt u hier.