Allerzielen; Pr 3,1-14; Joh 6,37-40

Prediker relativeert ons leven hier op aarde. Hij houdt ons voor, dat alles zijn tijd kent en dat dat ook goed is. Zo zullen wij eens allemaal het einde van ons aardse leven bereiken. Zo mogen wij in vrede sterven. Wij geloven en bidden dat God onze dierbare overledenen bij Hem opneemt. Dat zij allen samenkomen in zijn Vaderhuis. God bereidt voor hen een tafel, Hij zalft met olie hun hoofd en hun beker vloeit over. Voor eeuwig mogen zij leven in Gods rijk van liefde en geluk.

Wij kunnen ons geen enkele voorstelling maken van het leven na de dood, van het eeuwig leven. En toch hopen en verlangen wij naar dat volmaakte geluk. Wij noemen dat: het ware leven, het eeuwig leven. Diep in ons leeft er een verlangen naar het ware leven, wat dat ook moge zijn. Hoe wij ook verlangen naar dat ware leven, we zijn toch heel erg gehecht aan ons leven hier op aarde. We zijn gehecht aan elkaar en het kost ons moeite iemand te moeten laten gaan, iemand los te laten en uit handen te geven.

Vandaag gedenken wij onze dierbare overledenen. Over de dood heen weten wij ons met hen verbonden. De liefde die er tussen ons gegroeid is, is sterker dan de dood. De gemeenschap van de Kerk omvat niet alleen de mensen hier op aarde. Ook alle gestorvenen behoren bij onze gemeenschap. Onze aardse leven is tijdelijk. We worden geboren, groeien op en komen tot bloei. Net als alle andere leven hier op aarde komt ook ons aardse leven tot een einde. Ook wij mensen maken deel uit van een keten van geboren worden en doodgaan.

Centraal in ons geloof staat de gedachte: God is liefde. Liefde laat zich niet ketenen door de dood. De liefde overwint de dood. Liefde gaat over de grenzen van de dood heen. Jezus Christus gaf zijn leven voor zijn vrienden. Hij gaf het voor ons. Met deze ultieme daad van liefde heeft Hij de dood definitief overwonnen. Jezus zegt tegen alle mensen: “Al wat de Vader Mij geeft, zal tot Mij komen, en wie tot Mij komt, zal ik niet buitenwerpen.” “Niets van wat Hij Mij gegeven heeft, zal verloren gaan.” Niets, niemand gaat verloren. Dat is de wil van onze Vader in de hemel, dat iedereen eeuwig zal leven, en zal opstaan op de laatste dag. Zo mogen onze dierbaren en zo mogen wij allen delen in het eeuwig leven van de verrezen Christus. Als Zoon van God is Jezus uit de hemel neergedaald. Hij is mens geworden en deelt met ons dit aardse leven. Wij zijn broers en zussen van Jezus Christus. Alle mensen zijn kinderen van God.

Jezus geeft ons hoop, hoop op een goede toekomst, hoop op leven. Ook als wij in de put zitten, moedeloos zijn en het niet meer weten. Het verdriet over een verlies kan ons helemaal in beslag nemen en ons alle hoop en vertrouwen doen verliezen. We zijn in verwarring. Hoe moet het verder? Wat mogen we nog verwachten? Zullen we ooit weer vreugde en blijdschap kennen? Wij hoeven niet te wanhopen. Wij mogen juist vertrouwen, Wij mogen ons vertrouwen op Jezus stellen. Hij is onze hoop. Hij nodigt ons uit zijn leerlingen te zijn. Zoals Hij zich met ons verbindt, zo mogen wij ons met Hem verbinden. Wij mogen delen in zijn heerlijkheid. Deze belofte is er voor ieder van ons en voor al onze dierbaren. Amen.